Annuleren

Zoek hier binnen onze website

Thema: Lijdenstijd

THEMA

Deze lijdenstijd moest ik terugdenken aan mijn bezoek aan Auschwitz. Het is onbeschrijfelijk wat je daar ziet. Een halve ton hoofdhaar, schoenen, koffers en douches die gifgas sproeiden, laten zien dat het gruwelijke waarover je weleens hoort, echt is gebeurd. Het lijkt onmogelijk om iets moois te zien of lezen over Auschwitz. En toch is er een verhaal dat wel iets moois laat zien. Het is het verhaal van een priester en een jonge man.

In 1941 wordt er een priester opgesloten in Auschwitz. Ondanks alle gruwelijkheden om hem heen, deelt hij zijn eten, geeft hij zijn slaapplek weg en bidt hij voor degene die hem pijn doen.
In juli 1941 vindt er een ontsnapping plaats en de regel is dat er tien gevangenen worden gedood voor elke ontsnapte. Tien mannen worden aangewezen, waaronder een jonge man, Franciszek Gajowniczek. Hij huilt: “Mijn vrouw, mijn kinderen”. De SS-officieren draaien zich om, want er is beweging onder de gevangenen in het kamp. Dan loopt de priester naar voren. Hij kijkt niet bang. Hij aarzelt niet. Hij vraagt of hij de commandant mag spreken. “Ik wil sterven voor deze gevangene,” zegt hij, terwijl hij wijst op de huilende Gajowniczek. “Ik heb geen vrouw of kinderen. Bovendien ben ik al oud en ik ben nergens goed voor. Deze gevangene heeft een veel betere conditie.” Zo speelt hij in op de mentaliteit van de nazi’s. De commandant lijkt even sprakeloos, maar dan bijt hij hem toe: “Verzoek toegestaan”. Gevangenen mogen niet spreken, Gajowniczek kan de priester alleen met zijn ogen bedanken.
Gajowniczek overleeft de oorlog. Elk jaar bezoekt hij Auschwitz en denkt hij terug aan de man die stierf, zodat hij kon leven.

In de voorbereiding op Goede Vrijdag en Pasen open ik mijn Bijbel, op zoek naar het lijdensevangelie, terwijl mijn oog valt op Romeinen 5:6-8. Wat de Heere Jezus deed, is oneindig veel meer dan wat de priester in Auschwitz deed. Want Christus, als wij nog krachteloos waren, is te Zijner tijd voor de goddelozen gestorven. Want nauwelijks zal iemand voor een rechtvaardige sterven; want voor den goede zal mogelijk iemand ook bestaan te sterven. Maar God bevestigt Zijn liefde jegens ons, dat Christus voor ons gestorven is, als wij nog zondaars waren.

289